ΟI BΡΥΣΕΣ

Οι βρύσες πάντα αποτελούσαν ιδιαίτερα σημεία αναφοράς στα διηγήματα, στις αφηγήσεις, στην πλούσια λαογραφική ποίηση και θεατρολογία, στα δημοτικά τραγούδια της χώρας μας.
Η φύση προίκισε το Γαρδίκι με άφθονο, γάργαρο, κρυστάλλινο, φυσικά διυλισμένο νερό. Ήταν φυσικό στο χωριό να υπάρχουν πολλές βρύσες που με τη συνεχή ροή τους εξυπηρετούσαν παντοιοτρόπως τις καθημερινές ανάγκες των Γαρδικιωτών και έσβηναν τη δίψα των περαστικών. Το νερό κάθε βρύσης προερχόταν από διαφορετικές υπόγειες πηγές και είχε τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (θερμοκρασία, ΡΗ, αλκαλικότητα, περιεκτικότητα σε μέταλλα κ.α.), ενδεικτικά της προέλευσής του και της πορείας του εντός του υπεδάφους. Κάθε βρύση έφερε και τη δική της ονομασία όπως Ανέζα, Μαγγάνι, Ντοβουρνάς, Βρύση του Παύλου, Βρύση του Δημάκη κ. α.

Η μετεγκατάσταση πολλών Γαρδικιωτών, κυρίως για βιοποριστικούς λόγους, σε μεγαλύτερες πόλεις, η εξαιρετικά μεγάλη μείωση του μόνιμου πληθυσμού, η παροχή οικιακού νερού από υδραγωγεία λειτούργησαν σε βάρος των παραδοσιακών βρυσών. Έτσι πολλές από αυτές παραμελήθηκαν, ορισμένες κατέρρευσαν, σε άλλες μειώθηκε δραματικά η παροχή νερού και ορισμένες στέρεψαν.

Από πλευράς του συλλόγου αναγνωρίσθηκε ότι οι παραδοσιακές βρύσες συνδέονται άρρηκτα με την ιστορία και αρκετά έθιμα του χωριού και συνεπώς όλες έπρεπε να επαναλειτουργήσουν όπως τα παλαιά χρόνια. Αναλήφθηκαν δε οι ανάλογες προσπάθειες και πρωτοβουλίες σε συνεργασία με μέλη του συλλόγου και δωρητές. Σήμερα σε συντριπτική πλειοψηφία οι παραδοσιακές βρύσες ανακατασκευάστηκαν, αποκαταστάθηκαν και ευρίσκονται σε αρίστη λειτουργική κατάσταση. Η προσπάθεια αποκατάστασης και ανακατασκευής των παραδοσιακών βρυσών αποτελεί συνεχή στόχο του συλλόγου.